எங்களுக்கு ஒரு மகனும் ஒரு மகளும் இருந்தனர். என் மகனின் பெயர் மனோகோவானந்தன் ரீகன். அப்போது என் மகனுக்கு 21 வயது. எனது மகன் மடு தேவாலயத்திற்கு செல்வதற்காக வீட்டை விட்டு வெளியேறினான். நாங்கள் யாரும் அவருடன் செல்லவில்லை. என் மகன் எப்போதும் தன் நண்பர்களுடன் செல்வான். அன்று என் மகன் தேவாலயத்தில் இருந்தபோது ஊரடங்கு உத்தரவு போடப்பட்டு சாலைகள் மூடப்பட்டன. என் மகன் ஏற்கனவே தேவாலயத்தில் இருந்தான். அவர் சுமார் ஒரு மாதம் தேவாலயத்தில் தங்கியிருந்தார் என்று எல்லோரும் சொன்னார்கள். தேவாலயத்தின் அருட்தந்தையும் எங்கள் மகனை தேவாலயத்தில் பார்த்திருக்கிறார். 2006.08.03 புலிகள் ஊரடங்குச் சட்டத்தை நீக்கிய பின்னர், எனது மகன் வீட்டிற்கு வருவதற்காக வெளியே வந்திருந்தான். புலிகள் எனது மகனை விடுவித்த போதிலும், இராணுவ முகாமில் வைத்து சோதனையிட்ட போது அவரிடம் அடையாள அட்டை இல்லாத காரணத்தினால் இராணுவத்தினரால் கைது செய்யப்பட்டதாக கண்டவர்கள் தெரிவித்தனர். நாங்கள் எங்கள் மகனைத் தேட அந்த முகாமுக்குச் சென்றோம். ஆனால் அவ்வாறான ஒருவர் அங்கு இல்லை என இராணுவத்தினர் எங்களிடம் தெரிவித்தனர். என் மகன் இன்னும் எங்காவது வெளியே இருக்கிறான் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.
மனோகோவானந்தன்
உயிலங்குளம், மன்னார்
Similar Posts
அவரை மறக்கச் சொன்னார்கள். ஆனால் நான் எப்படி மறக்க முடியும்? – பேரின்பராசா பேரேஸ்வரி
எங்களுக்கு மூன்று மகள்கள் உள்ளனர். ஜனவரி 8, 2007 அன்று என்னுடைய இளைய மகளுக்கு 02 வயது. அவளுடன் காலையிலிருந்து விளையாடிவிட்டு எனது கணவர் (நடராசா பெரம்பராசா) மதியம் 1 மணியளவில் வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். வவுனியாவுக்குச் சென்று, இந்த வீட்டைக் கட்ட கடன் வாங்கியிருந்த அவர், தவணை செலுத்தி உரம் வாங்கித் வருவதாகக் கூறி மோட்டார் சைக்கிளில் பக்கத்து வீட்டுக்காரருடன் சென்று, வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்த போது ஈச்சங்குளத்துக்கும் கல்மடுவுக்கும் இடையில் வைத்து கடத்தப்பட்டுள்ளனர். வேலை…
என் கடைசி மூச்சு விடுவதற்குள் என் மகனை மீண்டும் பார்க்க வேண்டும் என்று கடவுளிடம் பிரார்த்திக்கிறேன் – பாலேந்திரன் ஜெயக்குமாரி
எனக்கு மூன்று மகன்களும் ஒரு மகளும் இருந்தனர். எனது கணவரும் இரண்டு மூத்த மகன்களும் போரில் இறந்துவிட்டனர். 2009ல், என் இளைய மகன் O/Ls முடித்து வீட்டில் இருந்தான். வீட்டுச் செலவுகள் அதிகமாக இருந்ததால் இளைய மகன் வேலையைத் தேடி வீட்டை விட்டு வெளியேறினான். என் மகன் இன்று வரை வீட்டுக்கு வரவில்லை. தெருவெங்கும் நடந்து என் மகனைத் தேடினேன். சிலர் என் மகனைப் பார்த்ததாகச் சொன்னார்கள். அதன் பிறகு, எங்கள் மகனின் படத்தைக் காட்டி, அவரைப்…
அவருடைய புகைப்படத்தை வைத்து தினமும் அழுகிறேன் – மகேந்திரன் விஜயகுமாரி
எனக்கு 6 குழந்தைகள். மூத்தவர் மகேந்திரன் மகாநஹாசன். அவர் மின்னியல் வல்லுநர்ராக இருந்தார். அப்போது அவருக்கு வயது 27. அது 2007 பிப்ரவரி மாதம். நண்பரின் திருமணத்திற்கு உதவுவதற்காக மதியம் 1.30 மணியளவில் எனது மகன் மோட்டார் சைக்கிளில் புறப்பட்டான். அவர் திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது இராணுவத்தினர் அவரைப் பிடித்து தங்கள் வாகனத்தில் ஏற்றிச் சென்றனர். அவரை எல்லா இடங்களிலும் தேடினோம். அவரைப் பற்றி தினமும் நினைத்துக் கொண்டே வாழ்கிறோம். எனது மகனைத் தேடி நான் சந்தித்த நபர்கள்…
