යුද්ධය කාලේ මේ ගමේ ඉතුරු වුණ හැමෝම හමුදාවේ දැනුම් දීම අනුව මුල්ලිවායික්කාල් ගියා. 2009 සැප්තැම්බර් 14 අපි හමුදාවට භාර වුණා. සෑහෙන තදබදය තිබුණ කඳවුරු ඇතුළේ ජීවත් වුණු අපට මූලික අවශ්යතා සඳහා පවා පෝලිමේ ඉන්න වුණා. කඳවුරුවල හිටපු අපිව ආපහු කේපාපිලව් අරගෙන ආවා. ඊටපස්සෙ හමුදාව කිව්වා අපේ ඉඩම් තාමත් අයිති ඒගොල්ලන්ට, ඒ නිසා අපිට තවදුරටත් කඳවුරුවල ඉන්න කියලා. ගමේ මිනිස්සු ඒ අදහසට විරුද්ධ වුණත් කිසිම දෙයක් කරන්න බැරි වුණේ හමුදාව අතේ බලය තියෙන නිසා. හමුදාව අපිව සූරියපුරම්වල බලහත්කාරයෙන් ලියාපදිංචි කෙරුවා.
යුද්ධය කාලේ ජීවිතේ ගැන නම් බයක් තිබුණා තමයි, හැබැයි අපි සාමකාමීව සතුටින් ජීවත් වුණා. අපේ ඉඩම හමුදාව අල්ලන් ඉන්න විදිය දකිද්දී ලොකු දුකක් හදවතට දැනෙන්නේ. මගේ මහත්තයට අවුරුදු 65 දීත් රස්සාවක් කරන්න සිද්ධ වෙලා. අපේ අක්කර දෙකේ ඉඩම වගාකරලා, අස්වැන්න එකතු කරගන්න පුළුවන් වුණා නම් මේ වයසේදී අපි විවේකයෙන් ඉන්නවා. අපේ ඉඩම්වල හොඳට සරුසාරෙට පොල් ගස්, අඹ ගස්, කොස් ගස් තියෙනවා. ඒ අස්වැන්න හමුදාව එකතු කරගන්නවා. යුද්ධය ඉවර වෙලා අවුරුදු 15ක්. හමුදාව අපේ ඉඩම් අපට දීලා තිබුණා නම් අපිට වගා කරගන්න තිබුණා.
ජීවිතෙන් භාගයක්ම යුද්ධය මැද, කඳවුරු ඇතුළේ ගෙවිලා ගියා. මගේ ලොකු දුව විවාහ වෙලා මාස 3කට පස්සෙ එයාගෙ සැමියා හමුදාවට භාර වුණා. ඊටපස්සෙ ඔහු අතුරුදහන්. මගේ දුව එයාගේ මහත්තයා අතුරුදහන් වුණාට මානසික රෝගියෙක් වුණා. හැමදේම වුණාට පස්සේ අපේ ජීවිත විතරයි අපිට ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ. අපිට තව නැති වෙන්න දෙයක් නැති නිසා අපි 2017 මාර්තු ඉඳලා රජයට එරෙහිව විරෝධතා පටන් ගත්තා.
ධීවර රස්සාව කරන මිනිස්සුන්ගේ ජීවනෝපායට අත්යාවශ්ය කළපුව ආශ්රිතව තියෙන එයාලාගේ ඉඩම්, කෘෂිකාර්මික ඉඩම්, ඉස්කෝල, පල්ලි, හින්දු කෝවිල්, සමූපකාර, ක්රීඩාංගණ, පොදු ළිං, ප්රජා ශාලා, සුසාන භූමි තියෙන ඉඩම් තවමත් හමුදාව අල්ලගෙන ඉන්නවා. අපේ ඉඩම් නිදහස් කරන්න කියලා කඳවුරේ ගේට්ටුව ඉස්සරහ කරපු උද්ඝෝෂණවලට හමුදාව ගොඩක් බාධා කළා. අපිට වතුර ගන්න පවා දුන්නේ නැහැ.
විවේකානන්දම් ඉන්ද්රානි
කේපාපිලව්, මුලතිව්
Similar Posts
හමුදාව නිතරම අපි දිහා ඇහැ ගහගෙන ඉන්නේ – කදීජා
මේ අපේ අම්මයි තාත්තයි අපිට දීලා ගිය තැන. මම උස් මහත් වුණ තැනක මේක. මම පසුගිය අවුරුදු 60 පුරාම ජීවත් වුණේ මෙතැන. අපේ අසල්වැසියන්ට අපිත් එක්ක පදිංචි වෙන්න විද්යක් නැහැ. මොකද හමුදාව එයාලාගේ ඉඩම් අත්පත් කරගෙන ඉන්නේ. හමුදාව නිතරම අපි දිහා ඇහැ ගහගෙන ඉන්නේ. මේ වෙලාවේ කිසිම දෙයක් කරගන්න බැරි තත්ත්වයක අපි ඉන්නේ. ජීවනෝපායක් කරගන්න…
මට මගේ ඉඩමට ඔප්පුවක් තිබුණත් එයාලා මගේ ඉඩම පැහැරගෙන තියෙනවා – රිෆා මොහමද් මුස්තාෆා
නැගෙනහිර පළාතේ අම්පාර දිස්ත්රික්කයේ ජනතාව තමන්ගේ ඉඩම් කොල්ලකෑම නිසා ගොඩක් පීඩාවට පත්වෙලා ඉන්නේ. හිඟුරාන සීනි කම්හල අපේ ජීවනෝපාය සහ අපේ ඉඩම් නීති විරෝධීව උදුරා ගෙන ඉඩම්වලින් අපිව බලහත්කාරයෙන් පන්නලා දැම්මා. ඊට අමතරව සීනි කම්හල ඒ ඉඩම් අයිති මිනිස්සුන්ව පන්නලා දාලා වෙනත් පළාත්වලින් සිංහල ජනතාව ගෙනල්ලා එයාලාව ඒ ඉඩම්වල උක් කම්කරුවෝ විදියට යෙදෙව්වා. මුන්මාරි මුවන්ගල ප්රදේශයේ…
ඉඩම නැවත ලබා දෙන්න කියලා අපි උද්ඝෝෂණ, උපවාස කළා – තිලකේෂ්වරී
අපේ ඉඩම ඒ කාලේ සීයා රුපියල් 25කට අරන් තියෙන්නේ. ඒකේ ඔප්පුව තාමත් අපි ළඟ තියෙනවා. පොල්ගස්, තල්ගස්, අඹ ගස් සහ ළිඳක් තිබුණ අක්කර 3ක ඉඩමක් අපිට තියෙනවා. දැන් හමුදාවෙන් ඒකට වැටක් ගහලා වහලා දාලා ඇතුළුවීම තහනම් කරලා. 1990 දී අපි මුලින්ම අවතැන් වෙලා මුල්ලිවයිකාල් ගියා. 1998දී ආපහු අපේ ඉඩමට ආවා. 2009 දී අපි ආයෙත් අවතැන්…
අපිට මේ අයුක්තියට නිශ්ශබ්දව ඉන්න වෙලා තියෙනවා – ඒ.එම්.මිස්බාකු
හමුදාව එනකොට මේ ප්රදේශයේ ගෙවල් 34ක් තිබුණා. හමුදාව කිව්වේ එයාලා ඉන්නේ තාවකාලිකව කියලා. නමුත් එයාලා දිගටම ස්ථිරව නැවතුණා. 2011.11.08 මිනිස්සු උද්ඝෝෂණයක් කළා. උද්ඝෝෂණයෙන් පස්සේ හමුදා සෙබළුන් දෙන්නෙක්ව හැමෝම හිටිය හට් එක ළඟට දැම්මා. හමුදාව ආවාට පස්සේ මේ පැත්තේ පවුල් නවයක් හිරකාරයෝ වගේ වුණා. අනිත් හැමෝම එළවනකොට මෙතැනින් ගියා. මිනිස්සුන්ගේ විරෝධයෙන් පස්සේ සහ අධිකරණ තීන්දුවකින් 2019.01.15…
තවමත් මේ එහා පැත්තේ ඉඩමේ හමුදාවෙන් ඉන්නවා බලහත්කාරයෙන් – සෙල්ලම්මා
අපි අපේම ගෙදරක සතුටින් ජීවත් වුණා. මට ළමයි 9 දෙනෙක් ඉන්නවා, හැමෝම විවාහ වුණේ අපේම ගෙදර. ගේ වටේට අපිට ලොකු වත්තක් තියෙනවා. 1985 දී මගේ පුතාවයි බෑනාවයි තවත් පිරිසක් එක්ක අරගෙන ගිහින් හමුදාවෙන් මරලා දැම්මා. 2009 අපි යුද්ධය නිසා අවතැන් වෙලා ඉඳලා ආපහු එද්දි අපේ ගෙදර හමුදාව අල්ලාගෙන තිබුණා. ඒ නිසා අපි 2011 දී ගෙදරක්…
මම මැරෙන්න කලින් මගේ ඉඩම නැවත ඕනි – කන්දස්වාමි මහේෂ්වරී
මට වයස අවුරුදු 81 යි. මට අක්කර 22ක ඉඩමක් අයිතියි. මගේ ඉඩමේ මගේම නිවසක් තිබුණා. ඒත් දැන් අපි දැන් පාරට වැටිලා. මූලික පහසුකම්වත් නැහැ. මම දැන් ඉන්නේ මගේ මුණුබුරන්ගේ ගෙදර. එයාලාත් ගොඩක් දුප්පත් ඉන්න නිසා එයාලාට මාව බලාගන්න අමාරුයි. මගේ පුත්තු දෙන්නාත්, දුවලා දෙදෙනාත් වැන්දඹුවෝ. එයාලාත් ඉන්න තැනක් නැහැ. මගේ අවසන් කටයුතු කරගන්න බැරි තරමට…
