අපිට පඩි ලැබෙන්නේ අපි වැඩට යන දවසට විතරයි. රුපියල් 1000ක් ලැබෙන්නේ දවසකට අනිවාර්යෙන් තේ දළු කිලෝ 20ක් කඩන්න ඕන. අපි කිලෝ 20ට අඩුවෙන් කැඩුවොත් අපිට ලැබෙන්නේ රුපියල් 500 යි. දවස් 22ක් වැඩ කළොත් මාසෙකට රු. 14,000 ක් ලැබෙනවා. අපි කිලෝග්රෑම් 20 ට වඩා වැඩිය කැඩුවොත්, අමතර කිලෝ එකකට රුපියල් 40 ගාණේ දෙනවා. තේ දළු නැති කාලෙට කිලෝග්රෑම් 18ක් අනිවාර්යයෙන් කඩන්න ඕනේ.
ළමයි 3 දෙනෙකුට උගන්නන්න තියෙන නිසා වත්තේන් ලැබෙන පඩිය මදි. ඉස්සර මාසෙට දවස් 22ක් වැඩ කළොත් පඩියක් දුන්නා. නමුත් දැන් ඒක වෙනස් කරලා. අපිට නෙළන තේ දළු කිලෝ ප්රමාණය අනුව දවසකට පඩියක් ලැබෙන්නේ. අපි අපිටම කියලා ගෙවල් ඉල්ලුවා. දැන් අපි ජීවත් වෙන්නේ කුලී ගෙදරක. මෙහේ කවුරුහරි මැරුණොත් මිනී පෙට්ටියට සල්ලි දෙන්නේත් අපේ මාසේ පඩියෙන් අඩු කර ගන්න සල්ලිවලින්.
තිරුචෙල්වි
කඳපොළ
Similar Posts
දවසකට තේ දළු කිලෝ 22ක් කැඩුවොත් තමයි අපිට දවසේ පඩිය රුපියල් 1000ක් ලැබෙන්නේ – මහේන්තිරන්
ඉන්දියානු – ශ්රී ලංකා තාවකාලික පුරවැසිභාවය ලැබුණේ මගේ අප්පාගේ කාලයේ. මම වතුකරයේ තේ දළු කැඩුවා. සාමාන්ය කොටස් සහතිකය අපිට දුන්නේ 1997 දී. මේ ලියවිල්ල අපි වතුකරයේ වැඩ කළ බවට සාක්ෂියක්. අපිට ඉඩම් අයිතිය නැහැ. අපිට ඉඩම් අයිතිය තිබුණා නම් මේ ගෙදර හදාගන්න පුළුවන්. ඉඩම් අයිති පෞද්ගලික සමාගම්වලට. එයාලා ඉඩම් ආපහු ගත්තොත් අපිට යන්න තැනක් නැහැ. …
සමහර වෙලාවට අවසර ලැබුණත් අපිට මෙය් ගෙවල්වල අයිතියක් නැහැ – දිනේෂ් කුමාර්
මලෛයහ දෙමළ මිනිස්සුන්ට ශ්රී ලංකාවේ අවුරුදු 200ක ඉතිහාසයක් තියෙනවා කියලා හරි ආඩම්බරයෙන් කියනවා. ඒ වුණාට මේ ප්රදේශයේ ග්රාම නිලධාරී වසම් දාහතරක් තිබුණත් තාමත් අපිට තියෙන්නේ අඩි හතරේ කාමර වගේ ගෙවල්. මේ ලයින් ගෙවල්වල අපි තවමත් ජීවත් වන්නේ හරි සනීපාරක්ෂාවක් අධ්යාපනික පහසුකම් නැතුව, ආර්ථික ප්රශ්න දුප්පත්කම එක්ක, අවස්ථා නැතිකම, ළමා අපචාර, ළමා ශ්රමිකයෝ, මත්ද්රව්ය වගේ එක…
ස්ථිර ලිපිනයක් නැති නිසා මිනිසුන්ට විශ්වවිද්යාල අවස්ථා, රැකියා අවස්ථා වගේ දේවල් අහිමි වෙලා තියෙනවා – ශාන්ති
අපිටම කියලා වෙනම ලිපින නැති නිසා අපිට ලැබෙන ලියුම් එන්නේ වත්තේ නමට. ස්ථිර ලිපිනයක් නැති නිසා මිනිසුන්ට විශ්වවිද්යාල අවස්ථා, රැකියා අවස්ථා වගේ දේවල් අහිමි වෙලා තියෙනවා. අපේ ළමයින්ට ඉස්කෝලවලින් එවන ලියුම් අපිට ගන්න බැරි එක අපිට ලොකු ප්රශ්නයක්. අනිත් ලියකියවිලිවලටත් අපේම ලිපිනයක් නැති එක ලොකු ගැටළුවක්. ඔක්කොම ලියුම් වත්තේ නම යටතේ එන නිසා ලියුම් අපිට…
ඉස්කෝලේ වියදම් කරන්න බැරි නිසා පොඩි පුතා රස්සාවට යන්නේ – එස්. නාගලොගිනි
මේ පැල්පතට එන්න කලින් අපි හිටියේ ලයින් ගෙවල්වල. එහේ කිසිම පහසුකමක් තිබුණේ නැහැ. අපි ඒ හිටියත් කුලියට. කරන්ට් එකවත් වැසිකිළි පහසුකම් වත් තිබුණේ නැහැ. මෙතැනත් අයිති වත්තට. කළින් මෙතැන වෙන කෙනෙක් හිටියේ. අපි එයාට සල්ලි දීලා මෙතැන ගත්තා. අපි ළඟ ලියුමක් තියෙනවා. ඔප්පුවක් නැහැ. මමයි මහත්තයායි දෙන්නම වැඩ කරන්නේ වත්තේ. අපි අවුරුදු 4 ක් තිස්සේ…
අපි අපේම රටේ වහල් ජීවිතයක් ගත කරනවා – සිවසුබ්රමනියම්
අපිට තාවකාලික පුරවැසි සහතිකයක් දුන්නා. අපිට නිවාස අයිතිය, ඉඩම් අයිතිය, පුරවැසි අයිතිය නැහැ. අපිට නිවාස අයිතිය දුන්නා නම් අපිට ලිපිනයක්, ගෙදරට අංකයක් තියෙයි. අපිට තවම අපේම ලිපිනයක් නැහැ. අපිට එන ලියුම් යන්නේ වතු පරිපාලන කාර්යාලයට. හැමදේම තියෙන්නේ අපේ රටේ පාලකයන් අතේ. එයාලාට ඕන නම් අපේ පඩිය වැඩි කරන්න පුළුවන්. වතුකරය පෞද්ගලීකරණය කළාට පස්සේ සෞඛ්ය සේවය…
අපි යටත් විජිත කාලේ ඉන්දියාවෙන් ගෙනාවේ වහල්ලු විදියට දේශපාලකයෝත් කැමති අපිව වහල්ලු විදියටම තියාගන්න – තංගරාජ් සසිකුමාර්
මමයි මගේ බිරිඳයි දෙන්නම වැඩ කරන්නේ වත්තේ. අපේ මිනිස්සු වසර 200කට වැඩි කාලයක් ජීවත් වෙලා හිටියට අපි සුළුතර මිනිස්සු නිසා මේ රටේ නීතියේ ලියලා තියෙන ගොඩක් අයිතිවාසිකම් අපිට භුක්ති විඳින්න බැහැ. අපි අවුරුදු 200ක් ජීවත් වුණත් අපිට අපේම කියලා ඉඩමක් නැහැ. ඉඩම් අයිතිය නැති නිසා රජයෙන් දෙන ගොඩක් ප්රතිලාභ අපිට ලබාගන්න බැහැ. අපි ව්යාපාරයක් පටන්ගන්න…
