අපේ පවුලේ පස් දෙනෙක් ඉන්නවා. මට ළමයි තුන්දෙනෙක් ඉන්නවා. මගේ බිරිඳ වත්තේ වැඩට යනවා. මම මෙහෙ පෞද්ගලික එළවළු වත්තක වැඩට යනවා. ආදායමක් කියලා තියෙන්නේ දවසේ වැඩ කුලිය විතරයි. මගේ බිරිඳට රුපියල් 1500ක් ලැබෙනවා, ඒකෙන් රුපියල් 500ක් බස් එකට යනවා. ගෙදරට ඉතුරු රුපියල් 1000 යි. මේ බලන්න මට මාසෙකට ලැබෙන්නේ කීයද කියලා. රු. 2200 යි. අපේ කරන්ට් බිල 1200 යි. අපි ජීවත් වන්නේ කොහොමද කියලා හිතාගන්න පුළුවන්ද?
මෙහේ හැමදේම ප්රශ්නයක්. මූලික වෛද්ය පහසුකම් ලබා ගන්නත් අපි ගොඩක් දුෂ්කරතාවලට මුහුණ දෙනවා. මේ වත්තේ හරිහමන් පාරක්, ඉස්පිරිතාලයක්, දොස්තර කෙනෙක් නැහැ. මිඩ් වයිෆ් හමු වෙන්නත් කන්ද මුදුනේ තියෙන කාර්යාලයට යන්න ඕනේ. එතැනට ගියත් අපේ වැඩේ කරගන්න දෙකට නැමිලා කන්නලව් කරන්න ඕනේ. ෆාමසිය දැන් වහලා. ඒක දැන් නැහැ. ගැබිණි අම්මලාත් සෞඛ්ය මධ්යස්ථානයට යන්න කිලෝමීටර් 5ක් පයින් යන්න ඕනේ.
අපි ඉන්න ගෙදරට ඔප්පුවක් නැහැ. හෙට මේ තැනින් යන්න කිව්වොත් අපිට යන්න වෙනවා. කිසිම සහතිකයක් නැහැ. අපි හැමෝම පරම්පරා ගණනාවක් තිස්සේ මේ විදියට ජීවත් වෙනවා. මේ කොට්ඨාසයේ මිනිස්සු 4500ක් ඉන්නවා. දේශපාලකයෝ මෙහෙට එන්නේ මැතිවරණ කාලෙට විතරයි. පාරවල් ටිකක් කොන්ක්රීට් කරලා යයි. ආයේ එන්නේ කෝවිලේ විශේෂ වැඩසටහනක් තිබ්බොත් විතරයි. එයාලා අපි වෙනුවෙන් මෙච්චර ගෙවල් ගාණක් වෙන් කළා කියලා කියලා, කොඩි වනලා, පස්සේ කිසිම හෝඩුවාවක් නැතිව අතුරුදහන් වෙලා යනවා.
රවීන්ද්රන්
ගම්පහ වත්ත, උඩුපුස්සැල්ලාව
Similar Posts
දවසකට තේ දළු කිලෝ 22ක් කැඩුවොත් තමයි අපිට දවසේ පඩිය රුපියල් 1000ක් ලැබෙන්නේ – මහේන්තිරන්
ඉන්දියානු – ශ්රී ලංකා තාවකාලික පුරවැසිභාවය ලැබුණේ මගේ අප්පාගේ කාලයේ. මම වතුකරයේ තේ දළු කැඩුවා. සාමාන්ය කොටස් සහතිකය අපිට දුන්නේ 1997 දී. මේ ලියවිල්ල අපි වතුකරයේ වැඩ කළ බවට සාක්ෂියක්. අපිට ඉඩම් අයිතිය නැහැ. අපිට ඉඩම් අයිතිය තිබුණා නම් මේ ගෙදර හදාගන්න පුළුවන්. ඉඩම් අයිති පෞද්ගලික සමාගම්වලට. එයාලා ඉඩම් ආපහු ගත්තොත් අපිට යන්න තැනක් නැහැ. …
අපි කිලෝ 20ට අඩුවෙන් කැඩුවොත් අපිට ලැබෙන්නේ රුපියල් 500 යි – තිරුචෙල්වි
අපිට පඩි ලැබෙන්නේ අපි වැඩට යන දවසට විතරයි. රුපියල් 1000ක් ලැබෙන්නේ දවසකට අනිවාර්යෙන් තේ දළු කිලෝ 20ක් කඩන්න ඕන. අපි කිලෝ 20ට අඩුවෙන් කැඩුවොත් අපිට ලැබෙන්නේ රුපියල් 500 යි. දවස් 22ක් වැඩ කළොත් මාසෙකට රු. 14,000 ක් ලැබෙනවා. අපි කිලෝග්රෑම් 20 ට වඩා වැඩිය කැඩුවොත්, අමතර කිලෝ එකකට රුපියල් 40 ගාණේ දෙනවා. තේ දළු නැති…
දවසට තේ දළු කිලෝ 18-20ක් කැඩුවොත් තමයි රුපියල් 1000ක් ලැබෙන්නේ – ධනලක්ෂ්මි
අපි හිටිය ලයින් ගෙවල් ජීවත් වෙන්න බැරි තත්වයට අබලන් වෙලා තිබුණ නිසා අලුත් ගෙවල් හදනවා කියලා වතු පාලකවරු කිව්වා. ඒ ගෙවල් හදන්න පටන් ගත්තේ 2018. හදපු ගෙවලුත් හරියට හදලා ඉවර නැහැ. අඩුපාඩු ගොඩක් තියෙනවා. මේ ගෙවල් හැදුවට අපිට මේ ඉඩම් අයිති නැහැ. අපිට මේවයේ ඔප්පු දීලා නැහැ. මේ ළඟදි මෙහේ වැසිකිළි පහසුකම් නැති නිසා වයසක…
අපි යටත් විජිත කාලේ ඉන්දියාවෙන් ගෙනාවේ වහල්ලු විදියට දේශපාලකයෝත් කැමති අපිව වහල්ලු විදියටම තියාගන්න – තංගරාජ් සසිකුමාර්
මමයි මගේ බිරිඳයි දෙන්නම වැඩ කරන්නේ වත්තේ. අපේ මිනිස්සු වසර 200කට වැඩි කාලයක් ජීවත් වෙලා හිටියට අපි සුළුතර මිනිස්සු නිසා මේ රටේ නීතියේ ලියලා තියෙන ගොඩක් අයිතිවාසිකම් අපිට භුක්ති විඳින්න බැහැ. අපි අවුරුදු 200ක් ජීවත් වුණත් අපිට අපේම කියලා ඉඩමක් නැහැ. ඉඩම් අයිතිය නැති නිසා රජයෙන් දෙන ගොඩක් ප්රතිලාභ අපිට ලබාගන්න බැහැ. අපි ව්යාපාරයක් පටන්ගන්න…
අපි අපේම රටේ වහල් ජීවිතයක් ගත කරනවා – සිවසුබ්රමනියම්
අපිට තාවකාලික පුරවැසි සහතිකයක් දුන්නා. අපිට නිවාස අයිතිය, ඉඩම් අයිතිය, පුරවැසි අයිතිය නැහැ. අපිට නිවාස අයිතිය දුන්නා නම් අපිට ලිපිනයක්, ගෙදරට අංකයක් තියෙයි. අපිට තවම අපේම ලිපිනයක් නැහැ. අපිට එන ලියුම් යන්නේ වතු පරිපාලන කාර්යාලයට. හැමදේම තියෙන්නේ අපේ රටේ පාලකයන් අතේ. එයාලාට ඕන නම් අපේ පඩිය වැඩි කරන්න පුළුවන්. වතුකරය පෞද්ගලීකරණය කළාට පස්සේ සෞඛ්ය සේවය…
සමහර වෙලාවට අවසර ලැබුණත් අපිට මෙය් ගෙවල්වල අයිතියක් නැහැ – දිනේෂ් කුමාර්
මලෛයහ දෙමළ මිනිස්සුන්ට ශ්රී ලංකාවේ අවුරුදු 200ක ඉතිහාසයක් තියෙනවා කියලා හරි ආඩම්බරයෙන් කියනවා. ඒ වුණාට මේ ප්රදේශයේ ග්රාම නිලධාරී වසම් දාහතරක් තිබුණත් තාමත් අපිට තියෙන්නේ අඩි හතරේ කාමර වගේ ගෙවල්. මේ ලයින් ගෙවල්වල අපි තවමත් ජීවත් වන්නේ හරි සනීපාරක්ෂාවක් අධ්යාපනික පහසුකම් නැතුව, ආර්ථික ප්රශ්න දුප්පත්කම එක්ක, අවස්ථා නැතිකම, ළමා අපචාර, ළමා ශ්රමිකයෝ, මත්ද්රව්ය වගේ එක…
