මට හිටියේ පුතාලා තුන්දෙනයි දුවයි. මහත්තයායි ලොකු පුතාලා දෙන්නයි යුද්දේ නිසා මැරුණා. 2009 අවුරුද්ද වෙද්දී පොඩි පුතා සාමාන්ය පෙළ ඉවර වෙලා ගෙදර හිටියේ. ගෙදර වියදම සැර නිසා පොඩි පුතා ගෙදරින් ගියේ මොකක්හරි රස්සාවක් හොයාගන්න හිතාගෙන. එහෙම ගියපු මගේ දරුවා අද වෙනකම් ගෙදර ආවේ නෑ. පාරවල් පාරවල් ගානේ ඇවිද ඇවිද මං මගේ දරුවාව හෙව්වා. එතකොට සමහරු…
අපිට හිටියේ පුතායි, දුවයි. පුතාගේ නම මනෝකෝවානන්දන් රේගන් එතකොට පුතාට වයස අවුරුදු 21යි. මඩු පල්ලියට ගිහින් එන්න තමයි ගෙදරින් පිටත් වුණේ. අපි කවුරුත් පුතා එක්ක ගියේ නැහැ. වෙනදත් යාළුවෝ එක්ක ගිහින් එනවා. එදා පුතා පල්ලියේ ඉන්න වෙලාවේ ඇඳිරි නීතිය දාලා පාරවල් වහලා තියෙනවා. පුතා පල්ලියේ තමයි ඒ වෙනකොටත් ඉඳලා තියෙන්නේ. අහපු හැමෝම වගේ ම කිව්වා…
අපිට ඉන්නේ දුවලා තුන්දෙනෙක්. එදා 2007 ජනවාරි 08 වෙනිදා. ඒ වෙනකොට පොඩි දුවගේ වයස අවුරුදු 02 යි. උදේ ඉඳන් දුවත් එක්ක සෙල්ලම් කර කර ඉඳලා මහත්තයා (නඩරාසා පෙරම්බරාසා) දවල් 1 ට විතර ගෙදරින් පිටත් වුණේ වව්නියාවට ගිහිං එන්නම් කියලා. මේ ගෙදර හදන්න ණයක් අරන් තිබුණේ. ඒ ණය වාරිකයත් ගෙවලා පෝරත් අරන් එන්නම් කියලා එහා ගෙදර…
මට දරුවෝ හයක් ඉන්නවා. වැඩිමහල් පුතා මගධකාසන් මහේන්ද්රන්. එයා කළේ විදුලි කාර්මික වැඩ. පුතාට එතකොට වයස අවුරුදු විසි හතයි. ඒ 2007 පෙබරවාරි මාසේ. යාළුවෙක්ගේ මඟුල් ගෙදරකට උදව් වෙන්න හවස 1.30ට වගේ මෝටර් සයිකලෙන් පුතා පිටත් වෙලා ගියා. ගොඩක් වෙලා ගිහිල්ලත් පුතා ආවේ නැති නිසා අපි දිගටම කෝල් ගත්තා. කිසිදම ප්රතිචාරයක් නැති නිසා අපි පුතාව හොයන්න…